donderdag 28 oktober1993, Invoer als uitputtingsslag-the Beginning

Hoi Frans!

Een vraag die de programmeur net even te laat stelt: de ultieme, verlammende nachtmerrie van een uiterst vriendelijke en behulpzame user! :-)

Ik zal eerlijk zeggen: op dit moment weet ik absoluut niet meer weet wat ik allemaal veranderd heb in die lijst met acteurs. Wel weet ik dat ik, VOORDAT ik -als kloeke frontsoldaat- een aanvulfile importeer de gehele file op overspannen wijze aan een nauwkeurige studie onderwerp. En natuurlijk die file vervolgens met nadrukkelijk aplomb verlos van al die waanzinnige persoonlijke ster-waarderingen. Dat spreekt. Immers, terwijl de cinematografische meesterwerken van Romero, De Palma, Albert Brooks, Capra en Burton een serieuze opwaardering behoeven, wordt het hoog tijd dat de door verstokte intellectuelen in hun onstuitbaar intellectualisme AUTOMATISCH bejubelde filmwerkjes van domme DeMille en doorgedraaide Pasolini aan een grote devaluatie dienen te worden onderworpen! Pavlov deed zijn werk kennelijk voorbeeldig -ook voor de intelligentsia :-)

Ziedaar overigens, geheel gratis en welhaast tussen de regels door, een kraakheldere uiteenzetting van het verschil tussen de begrippen ´intellectueel´ en ´intellectualisme´, doch dit merkwaardige filosofische uitstapje even terzijde! :-))

Overigens, waarom schrijven wij toch altijd in de meest plechtige taal denkbaar? Wellicht een gevolg van de intens traumatische ervaring dat Onsch Grootsch Nederlandsch Vocabulair de laatste 10 jaar door modemfanaten, computervrienden en andere rare schoolverlaters wordt gereduceerd tot een tiental woorden in hun meest primitieve, basale vorm? :-)

Maar ik dwaal weder af...een merkwaardig fenomeen, hier op dit wonderlijke BBS vol Middelbare Scholieren en Systeemopererende leraren -en ander langharig en werkschuw natuurlijk :-)

Tijd om te keren naar ons onderwerp: het verwijderen van de misgespelde (ik denk, een stevig Anglicisme staat best imposant; vandaar! :-)) namen in het bestand ACTEURS. Ik heb de correctie-sessie voor een deel achter de rug en ik zou je niet kunnen zeggen wat ik allemaal heb veranderd, echt niet. Maar ik werd er volkomen mesjogge van en mijn hersenen, toch al niet van werkelijk imposante omvang, werden van ellende teruggebracht tot het formaat van een verschrompelde amoebe. Ik moet zeker zo´n 300 namen hebben veranderd, overgebracht, verwijderd en gemanipuleerd. Maar de sessie is nog lang niet ten einde, helaas.

Wanneer je er behoefte aan hebt, wil ik je wel mijn voorlopige acteursbestand (inmiddels meer dan 20000 namen) aanbieden. Wellicht dat je dan de nieuwe namen er gewoon tussenuit kan vissen? (de recordnummers kloppen immers niet met jouw eigen lijst!).

Tenslotte: wat betreft de spelling van de namen hanteer ik één regel, zelfs wanneer een en ander ´spellingstechnisch´ niet geheel juist zou zijn. Dit om misverstanden te voorkomen. Namen als ´Franco De Marco´ worden steevast ingevoerd als ´Marco, Franco De´, precies zoals de nederlandse namen. Anders BLIJF je bezig. Spelling en invoer is nu eenmaal vaak een inconsequente zaak en derhalve dwing ik mezelf tot een eenduidig, star spellingssysteem. En dan is het nog moeilijk in sommige gevallen. Echter, een acteur als Danny DeVito staat in de filmcredits nadrukkelijk aan elkaar geschreven en in dat geval associeer ik zo´n naam ook niet met de nederlandse 'De ...'-constructie. Ik zie bijna elke film die wordt uitgebracht (heerlijk! :-)) en de credits op het doek beschouw ik daarbij als autoriteit.

Had ik nog iets, vraag ik mij nu hardop af? Neen, driewerf neen! Het wachten is nu op je ongetwijfeld bijzonder onderhoudende antwoord, dus dat wordt weer lekker van smullenstein de volgende keer! :-)

Groetjes, uw eigen bugmug, Dick

P.S. Weet je wat een leuke is? Eentje die je NOOIT had verwacht -en welbeschouwd te futiel is om aandacht aan te besteden. Voer een filmtitel in als ´alternatieve titel´ voor een andere film die je (heel belangrijk!) een beschrijving hebt gegeven. Verander nu in het origineel de regisseur en ga terug naar de alternatieve titel. Roep ´Origineel´ op en het programma reageert terecht met ´Ik kan die titel XXX met die regisseur...etc. niet vinden´. Probeer hierna NOGMAALS ´Origineel´ op te roepen. In het rode venster verschijnt nu een leuke, warrige boodschap :-)

vrijdag 29 oktober 1993, Acteurs

Hoi Dick,

Weer een onderwerp voor mijn lijst: nog eens te bespreken onderwerpen. Intellekt, intellektuelen, intelligentsia en wat zich zo meent te noemen. Dat begint een aardig lange lijst te worden.

Taalge- en misbruik is ook nog lang niet voldoende doorgezaagd. Waarom schrijven wij zo plechtstatig? Het zou inderdaad een reaktie kunnen zijn op niet alleen wat ons op school ter ore komt, maar op alles wat de trommelvliezen teistert. Wel eens een avond lang Veronica, RTL4 of 5 doorstaan? Zelfs met je ogen dicht, zodat de hersenen niet in een spastische stuip klem zitten als gevolg van de vierentwintig beeldwisselingen per sekonde die ze via het overbelaste netvlies en oogzenuw, die hoogst waarschijnlijk roodgloeiend zijn overdrachtstaak probeert te vervullen op dat soort momenten, te verwerken krijgen, is het schadelijker voor de restantjes kultuurfatsoen, die er nog in eerder genoemde, zwaar geplaagde hersentjes aanwezig zijn, dan ettelijk liters exportprodukt uit Schiedam.

Misschien hebben sommige mensen dat gewoon nodig om af en toe zich te kunnen uitleven in echte zinnen. Zie je zo´n tekst van een ander, dan dringt zich vaak de vraag op: is dit misschien iemand, die zich intellektueel waant en dat via zinnen met twintig bijzinnen en te weinig persoonsvormen probeert te bewijzen? En voor wie moet er dan iets bewezen worden? Zichzelf of anderen of beiden? (Die zin is helemaal gespeend van een werkwoord. En meneer, hoe lang zijn uw eigen bovenstaande zinnen? :-))

Wat ook leuk is als de chaotische spreekzinnen in schrift terecht komen. Pak een willekeurig dagblad en zie. Dankzij de moderne technologie is het gelukt de journalistieke oprispingen, die als afsluiting van de werkdag boven gekomen zijn, direkt via toetsenbord op de deurmat thuis te krijgen zonder tussenkomst van korrektor of welke lezer dan ook. Ik hoor nu iemand op de radio zeggen: ´De mensen weten niet wat een remweg een tram moet maken´. Ik begrijp het toch nog. Je moet eens lezen wat leerlingen als antwoord op repetitievragen of in verslagen menen te moeten neerschrijven. Het is Nederlands, het gaat over het vak en het onderwerp, dat ik persoonlijk in hun hersens heb proberen te stampen en toch... Ik heb geen flauw idee welke kennis deze knaap hier probeert te ventileren. Sommigen zijn zo slim om gewoon wat willekeurige kreten aan elkaar te plakken in de hoop, dat de goede er tussen zit en ik denk, dat hij begrijpt wat ik vind, dat hij moet begrijpen. Meisjes hebben hier veel minder last mee. Die antwoorden meestal gewoon helder en duidelijk. Of het nu goed of fout is. En geen gezeur achteraf, dat het goede antwoord er toch ook stond. ´Ergens daar in dat stuk dat ik doorgestreept had en toen de strepen weer doorgestreept.´ Laatst zag ik op de kabeltv bij de groenteboer -hebben ze dat bij jullie ook? Bij elke winkel staat ergens in een hoek een teeveetje te draaien met de ganse dag de telekrant of hoe het heten mag erop- de mededeling, dat prof. de Jager een lezing zou houden over de supernova in de sterrenwacht. Nou ken ik de sterrenwacht en weet iets over supernovae. Op geen enkele manier lijkt die kennis echter in overeenstemming met die mededeling te krijgen. En als ik prof. de Jager was, zou ik maar ver uit de buurt van de sterrenwacht blijven. Hoewel als er echt een is, helpt vluchten echt niet meer.

Het valt me op, dat jij je altijd keurig aan de voorkeursspelling houdt. In tegenstelling tot mijn werk, waarin de sporen van de zestiger en zeventiger jaren zichtbaar is. Liefst een k in plaats van een c, maar het mot wel magge van ut groene boekje. Ik heb nog diktaten liggen van prof. Leidsman, wiskunde, die letterlijk schreef wat hij zei. De formules waren leesbaar, de rest leek het meest op bezweringsformules van een of ander duivelsaanbiddersgenootschap tot je hardop aan het reciteren sloeg en er opeens bekende klankreeksen te voorschijn kwamen, die visueel geheel verborgen waren gebleven.
Goed. Ik zou het onderwerp taal laten liggen tot later. Het bovenstaande is dus weer een dwaling mijnes geestes.

Even iets praktisch voor ik het vergeet. Als er in een aanvulfile een oordeel staat, dan wordt dat uitsluitend en alleen ingevuld als in het bestand zelf geen oordeel (Een nul dus) staat. Anders blijft de aanvulroutine netjes van jouw eigen, enige echte en juiste oordeel af.

Ik ken het gevoel. Je hebt softfocus door de tranen in je ogen zitten snotteren bij een zwaar aangrijpend fantastisch filmisch dokument met diep menselijke gevoelens op meesterlijke wijze geschilderd en dan lees je dat het een waardeloos vod is door een idioot zonder kijk op de realiteit in elkaar gedraaid met aan spraak- en motoriek stoornissen leidende akteurs zonder merkbaar aanwezig script. En je ergert je wezenloos aan een banaal stuk nog niet eens amateuristisch te noemen gestuntel en treft dan een verhaal aan, waarin het meesterwerk van deze eeuw hier vertoond schijnt te zijn. Dan kan ik nog weglopen (hoewel, ik heb het kaartje betaald en wie weet wordt het toch nog beter. Het excuus voor de gemiddelde Nederlander om de uitknop van de tv slechts zelden te hoeven gebruiken. Het zou ekskuus moeten zijn voor een konsekwent k-gebruik, maar dat vind ik er zo gek uit zien. Toch niet consequent.) of bij vertoning op tv dat ding uitzetten. Maar het blijft irriteren. Al valt over smaak niet te twisten -Waarom smeren kinderen altijd overal pindakaas, waar ik een gruwelijke hekel aan heb, op? Op een boterham kan ik nog volgen, maar op de kaas, die nog in de koelkast ligt, gaat mijn begrip te boven. Tunneleffekt misschien? Als elektronen stiekem over een potentiaalberg kunnen springen, kan pindakaas ook wel door een dichte koelkastdeur van stevige Deense kwaliteit.- zoals ik altijd beweer.

Nog even snel. Ik ben nog steeds niet toegekomen aan het onderwerp, dat ik in gedachten had, dus dat gaat ook maar weer op het lijstje. Ik ben het helemaal eens met de regels, die je hanteert bij namen. Alleen vlooi ik niet steeds alle aanvulfiles na. Ik probeer de zaak ook te hervormen tot een konsekwent geheel. Jouw ACTEURS file kan zeker helpen. Dus als je hem wilt zippen en uploaden. Staan die twee al in van Dale? Graag, dus.

Met hartelijk groeten van uw softwareschepper, die nog niet toegekomen is aan, maar brandt van nieuwsgierigheid naar, die warrige foutmelding.

Frans.

vrijdag 29 oktober 1993, Niets is heilig

Gegroet medeschermtuurder,

Genietend van mijn dagelijks tocht van werk naar huis, die ik maak op dat onvergelijkbare voertuig, waar ik normaliter tijdens analoge two-way-chats, ook wel gesprekken genoemd, binnen twee minuten over aan het oreren ben en gek genoeg in deze reeks ontboezemingen zelfs nog niet aangestipt heb, behalve even zijdelings tijdens het tandartsenverhaal, kwamen flarden van gedachten over een eerdere opmerking van jou voorbij. Net niet teveel. Want rijdend op dat magnifieke voertuig heb je het merendeel van je hersenweefsel nodig om alle refleksen op scherp te hebben staan en ondertussen multi-tasking aan meerdere profetieën te werken om op de in de nabije toekomst gelegen vlagen van waanzin en in het bijzonder op de daaruit voortvloeiende akties van het plebejersvolk in die blikken doosjes, die ze volkomen misplaatst als verlengstuk van hun woning en dus castle zien, in dat ´wij zijn warm en veilig thuis´-gevoel gesteund door de fabrikanten, die die dingen vol stoppen met verstevigingsbalken, kreukelzones en luchtzakken en ook nog meer pk´s dan de toch niet geringe onbalans tussen hormonale en verstandelijk gestuurde bewegingen van vooral de rechtervoet, te kunnen anticiperen en zo mijn aangenaam en sociaal bewegen niet voortijdig tot een droef en luidruchtig eind te laten komen. Zo kan ik nog even doorgaan, maar voor het moment is dit genoeg en heb ik het lekker nog steeds niet over ´dat´ onderwerp gehad.

Het onderwerp was dat al net vervoegd gebruikte one-way-chat. Zo schrijven is goed beschouwd de moderne vorm van de in vorige eeuwen bij vlagen zeer populaire vorm van gedachten wisselen per brief. En ook nu in tijdschriften nog wel te vinden openbaar geestverkeer. Zijn Rijk de Gooijer en Maarten Spanjer niet per fax in de Revu zo bezig? Dit wordt wel niet gepubliceerd, maar een BBS is toch niet het summum van briefgeheim.

Wat me intrigeert is aan wie schrijf ik? Niet zeuren en nu meteen heel zakelijk Dick Nierop zeggen, want dat weet ik. Maar verder zit daar aan het eind van de modempijplijn iemand, die ik nog nooit gezien of gesproken heb. Nu niet meteen een curriculum vita opsturen, want het ontbreken van die kennis is juist wel zo leuk. Een soort onderhuidse puzzel, die steeds bij elk nieuw bericht een stukje aandraagt. Zoals ik de stukjes voor jou aandraag. Goed beschouwd schrijf ik naar en voor een fiktief iemand ontstaan in mijn geest en dus schrijf ik partieel voor mijzelf. Op zichzelf al een genoegen, voor mij dan. Voor iemand wiens dagelijks werk het is -dat stukje heb ik al- heeft het natuurlijk zijn voor en tegens. Moeten verpest vele hobby´s. Of wel: ook voor mij is het smullen, zowel bij het lezen van jou stukjes, elke ochtend van een werkdag eerst even het logfile bekijken of daar de naam van het modemmaatje staat en de vermelding dat er een nieuwe message van hem aanwezig is en natuurlijk ook wel om te zien wat er nog meer gebeurd is in mijn afwezigheid, wat meestal weer werk betekent, en bij het schrijven van een antwoord. Al is dat soms een moeizaam geworstel met het toetsenbord, dat sneuvelt dan meteen, want wissen of toch niet bewaren zijn sterke punten van de computer,en soms is het een even vermoeiend pogen om met toetsenbord bij te houden wat het denkraam aan het uitkramen is.

Een ding weet ik al als er weer een bericht van je op het BBS verschijnt. Je bent niet een van die automobiloten, die totaal gespeend zijn van zelfs het vaagste gevoel voor humor of relativering direkt zo gauw iemand iets over hun autootje zegt. Want als je niet als gevolg van de eerste alinea schuimbekkend op het toetsenbord aan het beuken bent en daarmee vermoedelijk wel een hele boel lettertjes op het scherm kunt krijgen en kortsluiting in je toetsenbord, maar geen zinnige zinnen meer en dure eden zweert nooit meer iets te zullen modemen naar iemand die iets negatiefs van de heilige koe en zijn okkupanten durft te zeggen, dan heb je of geen auto, of voldoende gevoel voor het betrekkelijke in dit leven of beide. Ik sta altijd verbijsterd dat verder heel normale mensen, die in het gewone leven zeer draaglijk in de nabijheid te hebben zijn, opeens in uiterst intolerante brullende agressieve idioten veranderen zogauw je als is het maar een klein oratorisch tentakeltje naar hun voiture uitsteekt. En helemaal door het lint gaan en vuurspuwend met geheven klauwen op je af komen als je zegt dat ze allemaal visueel, auditief en geestelijk gehandicapt zijn zo gauw ze achter het stuurwiel plaats genomen hebben. Ik probeer dan nog wel eens sussend te zeggen dat dat niet voor iedereen geldt. Vele onderzoeken komen met harde cijfers, dat bovenstaande slechts voor 98% van de mobielnaten waar is. Ofwel zoals ik subtiel zeg: ´Er zijn wel goede automobilisten en die zijn niet eens allemaal dood´. En dat ik zelf ook wel eens plaats neem achter het stuur van zo´n topkoffer op vier wielen, omdat mijn eigen transportmiddel op dat moment in volume te kort schiet en dan na een retraite van een week, elke dag koude stortbaden en geselingen en biechten bij de laatste orthodoxe katholieke geestelijke van Nederland, die ergens op sterk water in Rolduc gehouden wordt en je nooit met minder dan 50 wees-gegroetjes en 20 onze-vaders wegstuurt en je weet wat dat betekent voor iemand die na een katholieke jeugd met al zijn trauma´s de rest van zijn leven een stuk gelukkiger als praktiserend agnost heeft kunnen doorbrengen, al weer normaal kan funktioneren. Het blijkt ook merk en type afhankelijk. Staat er een felrode Alfa buiten te wachten met brede banden en extra spoilers of een al twee jaar niet gewassen bejaard Ford Escortje? Maar zeker kun je nooit echt zijn. Ook dat Escortje kan wel eens op de bovenste trede van heilige huisjes staan boven voetbalklub, geloof of geld.

Tot hier voor het moment. Ik groet u hartelijk, meneer en hoop op antwoord of spendeert u voortaan uw tijd aan het wassen van de Jaguar of het olien van de fietsketting?

Je ´niets is heilig en ook dat niet´-Frans.