28 November 1999

RDW Centrum voor voertuigtechniek en informatie
Aansprakelijkheids en persoonsregistratie
Postbus 30000
9640 RA Veendam

Uw kenmerk 3 S 0258b


Geachte mevrouw/heer,

Onderhand gewend aan het funktioneren van overheidsinstanties verbijsterde uw brief mij niet eens echt meer. U deelt mij mede dat de politie mijn voertuig kenteken XY-47-FV heeft teruggevonden. Hulde! Nu was dat terug vinden een uitermate eenvoudige kwestie. Simpelweg plaatsnemen voor mijn woning en na enige tijd verscheen het voertuig vanzelf. Want voor zover mij, als wettig eigenaar en dagelijks gebruiker is dat vrij ver gaand, bekend is, is dit voertuig nooit gestolen. In ieder geval niet van mij.

Sinds ik hem in het voorjaar regulier bij een garage aangeschaft heb, is het voertuig nooit meer dan enkele uren uit mijn zicht geweest. Dus als hij gestolen is, dan is dat waarschijnlijk ´s nachts gebeurd, heeft de politie hem diezelfde nacht terug gevonden en vervolgens voor mijn opstaan ´s ochtends weer keurig afgesloten op eksakt dezelfde plaats onbeschadigd terug gezet. Nogmaals hulde!

Even serieus, hoewel ik dat onderhand nauwelijks meer kan zijn jegens instanties als de uwe. In mei is bij een inbraak in mijn woning mijn portefeuille gestolen, waarin het kentekenbewijs. Ik heb door storting op uw girorekening een nieuw aangevraagd en ontvangen. In september vonden twee surveillerende politieagenten een deur van mijn auto open, evenals die van andere auto's in de straat. Er bleek een zak snoep en een oude regenjas ontvreemd. Op verzoek van de agenten heb ik toen de moeite genomen hiervan op het bureau Tolsteeg te Utrecht aangifte te doen. In oktober ontving ik een bekeuring voor overschrijden van de maximumsnelheid (met 4 km/u), waarop ik gereageerd heb met een schrijven aan de oficier van justitie om een afdruk van de foto, waarmee dat gekonstateerd is, omdat gezien het tijdstip ik waarschijnlijk niet zelf reed op dat moment, maar een van de familieleden of bekenden, die wel eens dit voertuig gebruiken voor korte tijd. Zodat de juiste persoon hier de financiele gevolgen van mag dragen. De bekeuring zelf is door mij toen al betaald. Op de foto wacht ik nog steeds. Het is aan te nemen, dat als gevolg van een van deze drie gebeurtenissen in uw bestand de vermelding, dat dit voertuig gestolen was, is terecht gekomen. Kan gebeuren. Het blijft mensenwerk en computers zijn er uitsluitend om menselijke fouten tot gigantische proporties te laten uitgroeien alvorens een met enige rede begiftigd persoon ingrijpt. Tot zover dus geen enkele verbazing mijnerzijds.

Maar dan nu het wonder, dat de verbijstering opriep. Hoe kan de politie dit voertuig terugvinden zonder dat ik daar iets van merk? Afgezien van de schertsende beschrijving, die ik eerder gaf.

Nee, hoogst onwaarschijnlijk dat zo iets plaats heeft gevonden. Veel waarschijnlijker is, dat iemand ergens een fout, verkeerd cijfertje of zo, heeft ingetikt, dit later ontdekt is en hersteld door door te geven, dat hij gevonden is. Hetgeen elke statistiek over het succes van de politie dus degradeert tot een som van het echte succes en het aantal opgemerkte eigen fouten. En ondertussen wordt de eerzame burger opgezadeld met de eis ('...voordat weer van het voertuig gebruik gemaakt mag worden...') allerlei formulieren in te vullen om in zijn eigen voertuig te mogen rijden. In die zin is er zelfs wel sprake van een poging tot diefstal, althans ontvreemding van het recht op gebruik. Met het voordeel, dat het adres van de dader bekend is: hij of zij verstopt zich achter een postbusnummer in Veendam.

Dit bedenkende is het zelfs voorstelbaar, dat ik in de afgelopen tijd het risico gelopen heb plotseling door een horde politievoertuigen klemgereden, op onaangename wijze uit het voertuig geplukt en naar een kille cel afgevoerd te worden. Een scenario, dat in alle tekstboekjes genoemd wordt als voorbeeld van de ernstige gevolgen, die fouten in gegevensbestanden kunnen hebben. Zij het dat dit voorval in de Verenigde Staten en (nog) niet in ons land heeft plaatsgevonden.

U zult hierbij dus geen ingevulde en getekende verklaring van mijn hand vinden. Daarmee zou ik mij, zoals u reeds gedaan hebt, schuldig maken aan valsheid in geschrifte, daar ik daarmee expliciet zou aangeven, dat dit voertuig gestolen is geweest. Ik adviseer u slechts uw bestand een weinig in overeenstemming met de werkelijkheid te brengen door alle vermeldingen van diefstal en terugvinden van de Opel Kadett XY-47-FV eruit te verwijderen.

Verder verwacht ik een overschrijving van f 1,20 op girorekening ...... te mijner name, zijnde de direkte kosten, die ik heb moeten maken (een kinderpostzegel uiteraard). Daar ik de humor nog(!) inzie van het geheel, schenk ik u deze maal de tijd, die ik er aan heb moeten besteden.

U sterkte en inzicht wensend en vriendelijke groetend, verblijf ik
Hoogachtend

Na deze brief verstuurd te hebben bleef het lang stil. Pas enkele maanden later kreeg ik een telefoontje van een wat ouder klinkende politieman. De brief had een hele ronde gedaan door vele afdelingen en tenslotte had iemand de ware toedracht weten te ontsluieren.

Ik kon om te beginnen alle papierwerk door de versnipperaar halen en kon mij gewoon eigenaar van het Opeltje blijven noemen.

Wat was er gebeurd? Lang voor dat ik het wagentje kocht had een minder gelukkige eigenaar meermalen meegemaakt dat men het karretje meenam voor een ritje. Ik kon zelf de sloten ook met een zakmes en zelfs met een theelepeltje open krijgen. Dus voor wat geoefende figuren was het een soort witte-autoplan. Hij werd steeds weer teruggevonden. Toen hij op een dag weer eens verdwenen was, ging de eigenaar gezaggetrouw op weg naar het politiebureau om aangifte te doen en de dienders langs de weg naar het opeltje te laten uitkijken. Echter op weg naar het bureau kwam hij de wagen al tegen.

Toch maar even aangifte doen om de statistieken op orde te houden. En zo kwam hij dus met het voertuig bij het politiekantoor om aangifte van joy-riding van hetzelfde karretje te doen.

Een wat oudere diender nam de aangifte op, bedankte de man, en kieperde de aangifte in een la. Urgentie was niet echt geboden. Toen een paar jaar later deze dienaar met pensioen ging ruimde hij alle laden leeg en kwam daar de betreffende aangifte tegen. Volgens dezelfde gedachtegang om de statistieken zo juist mogelijk te houden, startte hij zijn computer en gaf de Opel als gestolen op. En ging toen naar de sectie waar hij kon vertellen dat de wagen gevonden was.

Helaas, dat kon niet op dezelfde dag. De volgende ochtend dus. Maar toen hadden al die gekoppelde computersystemen al hun eigen conclusies getrokken en allerlei procedures opgestart, waaronder het sturen van brieven. En toen de volgende dag het ding voor al die systemen weer terug was, nog eens een rondje papiermolen.

Dat de eigenaar een ander was dan in het verbaal, viel geen enkel systeem op. Dat alle huidige commotie gewoon de prullenbak in kon, kostte de nodige menselijk ingrepen, maar was tenslotte gelukt.

Leve computers. Maar hou alsjeblieft ook een paar mensen met gezond verstand in dienst