Beste lezer(es),

Met deze mail wil ik een beetje mijn ongerustheid uitspreken.

Even de hele geschiedenis doornemen.

Dinsdag 15 september vervoegde ik mij bij de prikpost in het Pius X-gebouw aan de Zonneoord. Keurig nuchter en met twee buisjes urine. En het in gebouw verplichte mondkapje. Er zaten niet veel mensen en er werd wat vreemd gekeken bij mijn vraag, wie het laatst was. Toen ik een blik wierp op de deur van de prikpost, zag ik op de derde regel de mededeling over een afspraak maken. Enige verwarring, want daarboven stond welke tijden het open was. Dat leek mij niet helemaal met elkaar in overeenstemming. Je kunt met afspraken maken toch eenvoudig rekening houden met die tijden.

Degene, die toen de deur openging, daar verscheen, raadpleegde zijn telefoon en vroeg wie meneer huppelepup was. Op dat moment realiseerde ik me dat die afspraken dus toch van belang waren. Alleen het genoemde internetadres, www.labwest.nl had ik nooit geraden. Maar het was me ook niet gelukt om vooraf op internet te vinden op welke tijden de prikpost open zou zijn.

Goed, dan maar richting huis en daar op bovenstaand internetadres het eerstkomende vrije moment zoeken. Twee dagen later was dat maar pas ruim na elven, zolang lukt nuchter blijven niet, en de maandag daarna, op 21 september om 8:14. Malle tijd, behalve als een of andere manager bedacht heeft, dat je in 7 minuten een volledige vampierenbehandeling kunt ondergaan. Geen 7,5 want dat zou toch mooiere tijden opleveren.

En even bellen naar de administratieve ondersteuners van Pius X om te informeren hoe lang je urine in de koelkast kunt bewaren. Hoogste 24 uur. Dan heb ik dus een vers potje en twee buisjes nodig. Dat kan, kom maar langs, dan verstrekken we die.

‘s Middags loop ik daar even langs en krijg het potje en de twee buisjes met opnieuw een doorzichtige envelop met wel vrij veel opdruk.

Die maandag 21 september meld ik mij weer bij de prikpost om even na achten. Er zijn nog twee andere wachtenden. Dit keer verschijnt een jongedame in de deuropening. Wie is er voor welke tijd? 8 uur, 8:14 en 8:21. Ik mag dus even wachten al is het niet al te lang. Terwijl ik, netjes op anderhalve meter gezeten, wat rond kijk, zie ik, dat de man naast mij, die van 8:21 dus, een potje in zijn hand houd. Een gevuld potje. En zijn best doet dat redelijk rechtop te houden. Een mij bekend model potje, dat ik een uur eerder ook in de hand heb gehad als tussenstation naar het vullen van twee buisjes.

Ik word binnengeroepen en de buisjes worden voorzien van een sticker, die ook op de twee buisjes met bloed komen, die ik soepel leeglopend afsta. De jongedame plakt het degelijk dicht, plakband boven en beneden over het gaasverband. En vrolijk groetend verlaat ik de post via de andere deur, de uitgang.

Samira el Boustati blijkt op woensdag al de benodigde gegevens van mijn bloeddonatie te hebben. En weet me te vertellen, dat wie voor de coronatijd een afspraak gemaakt had gewoon tussendoor kon. Daar was ik dus iets te slim geweest.

Alle bloedwaarden vrijwel binnen de boven- en ondergrenswaarden. Ziet er kortom keurig uit. Ik krijg een uitdraai mee om mijn eigen administratie bij te houden. Alleen urine. Geen materiaal ontvangen staat er. Volgens Samira betekent dat het een beetje later komt.

En dan ontvang ik zaterdags 26 september een brief van LabWest. Er is iets mis gegaan. Om technische redenen moet de urine opnieuw verzameld worden. Technisch? Hebben ze het van grote hoogte laten vallen? Is er een bak zoutzuur op gevallen?

Goed, we gaan maar weer bij Pius X langs om nog een potje, het derde, en bijbehorende buisjes. Ditmaal stuit het op wat meer weerstand. De receptioniste haalt meteen het potje tevoorschijn. Maar voor de buisjes wordt er nog iemand bijgeroepen. Kost best enige moeite voor ik ze ditmaal heb weten los te kletsen. De envelop gaat wel soepel: ik mag zelfs uit twee soorten kiezen.

Maandagochtend vroeg vul ik het potje en daaruit de twee buisjes. Gelukkig hoef ik verder niet nuchter te blijven en ontbijt ik lekker en met een kopje koffie. En dan weer naar Zonneoord. Er wacht nu helemaal niemand en vanuit de openstaande deur van prikpost roept de jongedame van dit moment, dat ik meteen binnen mag komen. Ik heb twee buisjes voor haar. Met urine. En twee brieven, een met het verhaal van de ‘technische redenen’ en een nieuw patiëntbericht met gele marker de urine geaccentueerd. En de mededeling in rood: buis ipv potje. Dat vul ik dus maar aan met: de vorige keer heb ik óók twee buisjes ingeleverd.

Ik mag nu zelf de stickers stevig aandrukken en dan weer terug in de envelop. En de bovenrand verwijderen om hem dicht te plakken.

En terwijl ik vriendelijk groetend weer het pand verlaat, zie ik de andere meneer van 8:21 met zijn potje zitten. Waarschijnlijk had die maar één receptioniste gehad.

En toen werd ik een beetje ongerust over LabWest. Als dat fout is gegaan, van wie zijn dan die mooie bloedwaarden?

Met vriendelijke groet,

Frans Faase

Weer twee brieven een paar dagen later. Nu met aanmerkelijk meer tekst in de ooit eens lege ruimte onderaan.

Zo is er toegevoegd Gehad, wat tussen haakjes geplaatst is. Waarschijnlijk later bedacht. En daaronder de tekst dat ze niks aan kweekbuizen hebben, maar een potje nodig hebben.

Enige verbijstering mijnerzijds. Op meerdere punten. Buisje i.p.v. potje op een bericht is toch ontegenzeggelijk een mededeling VOOR MIJ! Ik moet dus buisjes inleveren. Zet er dan op: Wij hebben een potje nodig! Dat is tenminste duidelijk.

En dan het tweede punt: nu vele, vele jaren van zeer regelmatig bloed en urine doneren aan allerlei soorten laboratoria, heeft nog nooit een van die labs om een potje gevraagd. Sterker nog: die buisjes bevatten ook urine. Dat hoef je niet voor kweken te gebruiken. Kan je ook gewoon leegschenken in een daarvoor geschikt potje.